Snorri goði bjó í Tungu tuttugu vetur og hafði hann fyrst heldur öfundsamt setur meðan þeir lifðu stórbokkarnir, Þorsteinn Kuggason og Þorgils Hölluson, og enn fleiri hinir stærri menn þeir er óvinir hans voru. Kemur hann og víða við sögur aðrar en þessa. Hann kemur við Laxdæla sögu sem mörgum er kunnigt. Hann var hinn mesti vinur Guðrúnar Ósvífursdóttur og sona hennar. Hann kemur og við Heiðarvíga sögu og veitti mest manna Barða eftir Heiðarvíg annar en Guðmundur hinn ríki.

En er Snorri tók að eldast þá tóku að vaxa virðingar hans og vinsældir og bar það til þess að þá fækkuðust öfundarmenn hans. Það bætti um vinsældir að hann batt tengdir við hin mestu stórmenni í Breiðafirði og víðar annars staðar.

Hann gifti Sigríði dóttur sína Brandi hinum örva Vermundarsyni. Hana átti síðar Kolli Þormóðarson Þorlákssonar á Eyri og bjuggu þau í Bjarnarhöfn. Unni dóttur sína gifti hann Víga-Barða. Hana átti síðar Sigurður, sonur Þóris hunds úr Bjarkey á Hálogalandi, og var þeirra dóttir Rannveig er átti Jón, sonur Árna Árnasonar Arnmóðssonar, og var þeirra sonur Víðkunnur úr Bjarkey er einn hefir göfgastur verið lendra manna í Noregi. Snorri goði gifti Þórdísi dóttur sína Bolla Bollasynir og eru af þeim komnir Gilsbekkingar. Hallberu dóttur sína gifti Snorri Þórði, syni Sturlu Þjóðrekssonar. Þeirra dóttir var Þuríður er átti Hafliði Másson og er þaðan komin mikil ætt. Þóru dóttur sína gifti Snorri Kerru-Bersa, syni Halldórs Ólafssonar úr Hjarðarholti. Hana átti síðan Þorgrímur sviði og er þaðan komin mikil ætt og göfug.

En aðrar dætur Snorra goða voru giftar að honum dauðum. Þuríði hina spöku Snorradóttur átti Gunnlaugur, sonur Steinþórs af Eyri. Guðrúnu dóttur Snorra goða átti Kolfinnur af Sólheimum. Halldóru Snorradóttur átti Þorgeir úr Ásgarðshólum. Ólöfu Snorradóttur átti Jörundur Þorfinnsson, bróðir Gunnlaugs úr Straumfirði.

Halldór var göfgastur sona Snorra goða. Hann bjó í Hjarðarholti í Laxárdal. Frá honum eru komnir Sturlungar og Vatnsfirðingar. Þóroddur var annar göfgastur sonur Snorra goða. Hann bjó að Spákonufelli á Skagaströnd. Máni sonur Snorra bjó á Sauðafelli. Hans sonur var Ljótur er kallaður var Mána-Ljótur. Hann var kallaður mestur sonarsona Snorra goða. Þorsteinn sonur Snorra goða bjó að Laugarbrekku og eru frá honum komnir Ásbirningar í Skagafirði og mikil ætt. Þórður kausi sonur Snorra goða bjó í Dufgusdal. Eyjólfur sonur Snorra goða bjó á Lambastöðum á Mýrum. Þorleifur sonur Snorra goða bjó á Meðalfellsströnd. Frá honum eru komnir Ballæringar. Snorri sonur Snorra goða bjó í Sælingsdalstungu eftir föður sinn. Kleppur hét sonur Snorra goða, og vita menn eigi bústað hans og eigi vitum vér manna frá honum komið svo að sögur gangi frá.

Snorri goði andaðist í Sælingsdalstungu einum vetri eftir fall Ólafs konungs hins helga. Hann var þar jarðaður að kirkju þeirri er hann hafði sjálfur gera látið. En þá er þar var kirkjugarður grafinn voru bein hans upp tekin og færð ofan til þeirrar kirkju sem nú er þar. Þá var þar við stödd Guðný Böðvarsdóttir, móðir þeirra Sturlusona, Snorra, Þórðar og Sighvats, og sagði hún svo frá að það væru meðalmanns bein og ekki mikil. Þar kvað hún þá og upp tekin bein Barkar hins digra, föðurbróður Snorra goða, og sagði hún þau vera ákaflega mikil. Þá voru og upp tekin bein Þórdísar kerlingar, dóttur Þorbjarnar súrs, móður Snorra goða, og sagði Guðný þau vera lítil kvenmannsbein og svo svört sem sviðin væru. Og voru þau bein öll grafin niður þar sem nú stendur kirkjan.

Og lýkur þar sögu Þórsnesinga, Eyrbyggja og Álftfirðinga.


Söguauki: Ævi Snorra goða

Snorri goði átti nítján börn frjálsborin þau er úr barnæsku komust. Þórður kausi var elstur, annar Þóroddur, þriðji Þorsteinn, fjórði Guðlaugur munkur. Þeir voru synir Ásdísar Víga-Styrsdóttur. Fimmta var Sigríður, sétta Unnur. Þær voru dætur Þuríðar, dóttur Illuga hins rauða. Sjöundi Kleppur, áttunda Halldóra, níunda Þórdís, tíunda Guðrún, ellefti Halldór, tólfti Máni, þrettándi Eyjólfur, fjórtánda Þóra, fimmtánda Hallbera, sextánda Þuríður, sautjándi Þorleifur, átjánda Ólöf, nítjándi Snorri. Hann var fæddur eftir föður sinn. Þessi voru börn Hallfríðar Einarsdóttur. Snorri goði átti þrjú börn þýborin. Sá hét annar Þórður kausi, Jörundur og Þórhildur.

Snorri goði var fjórtán vetra er hann fór utan. Hann var utan einn vetur. Hinn næsta vetur er hann kom út var hann að Helgafelli með Berki hinum digra föðurbróður sínum og Þórdísi móður sinni. Þetta haust drap Eyjólfur hinn grái, sonur Þórðar gellis, Gísla Súrsson og þetta vor eftir er Snorri var sextán vetra gamall gerði hann bú að Helgafelli og bjó þar tuttugu og þrjá vetur áður kristni var í lög tekin á Íslandi en þaðan frá bjó hann átta vetur að Helgafelli. Og á þeim síðasta vetri drap Þorgestur Þórhallsson Víga-Styr, mág Snorra goða, á Jörva í Flisuhverfi. Síðan fór hann búi sínu í Sælingsdalstungu og bjó þar tuttugu vetur. Hann lét kirkju gera að Helgafelli en aðra í Tungu í Sælingsdal. En sumir segja að hann léti gera í annað sinn að Helgafelli með Guðrúnu kirkju þá er sú brann er hann hafði gera látið.

Hann andaðist úr sótt á hinum sjöunda vetri hins sjöunda tigar aldurs síns. Það var einum vetri eftir fall Ólafs konungs hins helga. Og var Snorri goði grafinn heima þar í Sælingsdalstungu að þeirri kirkju er hann sjálfur hafði gera látið. Hann er orðinn stórum kynsæll því að til hans telja ættir flestir hinir göfgustu menn á Íslandi og Bjarkeyingar á Hálogalandi, Götuskeggjar í Færeyjum og mart annað stórmenni það er hér eigi er talt, bæði á þessu landi og öðrum.