En eigi langan tíma upp frá þessu tók Þorsteinn sótt og andaðist og þó að fyrr segi líflát Þorsteins þá lést Jökull fyrstur þeirra bræðra en Þórir lifði lengst. Þorkell krafla var þá þrevetur er Þórir andaðist fóstri hans. Þá fór Þorkell til Þórorms og var þar upp fóstraður. Eigi ætluðu menn að fá mundi iðgjöld Þorsteins og bræðra hans en þó þótti mönnum synir hans vel stíga í spor honum. Ingólfur þótti konunum vænstur svo sem kveðið var:
Allar vildu meyjar
með Ingólfi ganga
þær er vaxnar voru.
Vesöl kvaðst hún æ til lítil.
Þeir bræður skiptu arfi með sér. Ingólfur bjó að Hofi en Guðbrandur að Guðbrandsstöðum. Ingólfur átti Halldísi dóttur Ólafs frá Haukagili. Hún var yngri en Ásdís, er Óttar átti, er móðir var Valgerðar og Hallfreðar vandræðaskálds. Ingólfur kom að finna Valgerði jafnan er hann fór til þings eða frá. Það líkaði Óttari illa. Hún gerði honum og klæði öll þau er mest skyldi vanda.